KNA Kroniek

|1921-1930||1930-1942||1945-1960||1960-1980||1980-1998|

1921-1930
De oprichting van KNA en de eerste concoursen

KNA in het prille begin

De sfeer is gespannen. Zal het lukken of niet? is de vraag die door veel hoofden lijkt te spoken. Het Langerakse Cafe Oosterhout zit met veertig bezoekers vol en de molenaars, mandenmakers, vissers en klompenmakers praten druk over de oprichting van een muziekvereniging voor Langerak en Nieuwpoort. Het is 23 februari 1921, de dag waarop Kunst Na Arbeid het levenslicht ziet.

Op die avond melden 21 mannen zich aan als lid en later komen hier nog twee mannen bij. De verenigingen geeft aandelen uit om hiervan de oude instrumenten van muziekvereniging Oranjevaan over te kopen.

De eerste foto van KNA, gemaakt in 1924 in de muziektent op de Dam in Nieuwpoort.

De contributie gaat vijftig cent per week bedragen, voor werkende leden zestig cent per week. De directeur (dirigent) krijgt per week 7,50 salaris plus 1 gulden voor de repetitie en dertig cent voor muziek. Meneer K. van der Ham uit Ameide, een belangrijke muzikant uit muziekkorps De Unie en tevens mandenmaker, wordt docent en dirigent. De vereniging gaat op woensdag- en zaterdagavond van 19:30 tot 21:30 uur repeteren. Alhoewel de vereniging in 1921 het levenslicht zag, wordt ze pas op 23 maart 1923 officieel opgericht en krijgt de naam: Fanfare Corps Kunst Na Arbeid.

KNA op concours

De jonge vereniging doet op 9 juni 1924 voor het eerst mee aan een concours te Streefkerk. Met paard en wagen vertrekken de muzikanten ’s ochtends naar Streefkerk. Als ze daar aankomen zien ze draaimolens, zweefmolens, schiettenten, koek- en drankkramen en de grote muziektent op een groot weiland staan. Het publiek vermaakte zich uitstekend. Je kon je laten fotograferen bijvoorbeeld op een motorfiets, heel stoer en echt iets om te bewaren, schrijft Dirk Vuijk in zijn verhaal. Hij is de zoon van Cornelis Vuijk, medeoprichter van KNA en tevens voorzitter. Na wat op de kermis rond te hebben gelopen maakt KNA zich klaar om de stukken ten gehore te brengen. De jury, bestaande uit regionale muziekliefhebbers en muziekkenners, draagt KNA een warm hart toe. Het orkest behaalt de eerste en de ereprijs in de vierde afdeling. Voor KNA kan deze dag niet meer stuk. Dirk Vuijk: Na concours had de ambtenaar van de burgerlijke stand dan ook wel weer een drukke periode om alle paartjes die niet voorzichtig genoeg geweest waren te trouwen.

De daaropvolgende jaren blijft KNA ieder jaar deelnemen aan concoursen, met groot succes. Het tij keert echter voor de vereniging. Op het concours van 1927 in Hoog-Blokland wordt de vereniging genadeloos afgestraft.

‘Les deux jeux bleus’

Ik herinner mij nog goed het concours in Hoog-Blokland in 1927. We hadden een vrij nummer ingestudeerd en dat liep vlot en zonder fouten. Het verplichte nummer, een vreemd stuk genaamd Les deux jeux bleus begon met een aantal maten dubbel fortissimo en dan volgde drie maten rust. Dat hadden we tot in het oneindige gerepeteerd, maar het is niet te geloven, op het concours zetten we in, ik ook met mijn bugel, maar bij de drie maten rust vertelde ik me en gaf in de doodse stilte een stoot op mijn hoorn. Pa boos, de dirigent verstoort, de koorlieden verbijstert want zoiets rekende de jury heel zwaar.

Een van de juryleden was muziekleraar Piet Zanen, de zwager van mijn vader. Mijn vader ging met hem praten en zijn argumenten sneden blijkbaar hout en leidde ertoe dat we het over mochten doen. Mij werd verboden ook nog maar een enkel geluid te maken, maar ik moest wel met de hoorn aan mijn mond blijven zitten. Nou dan voel je je wel erg opgelaten. Ondanks de gunst van de jury geloof ik toch niet dat we hoge ogen gooiden maar goed, we waren weer op concours geweest.